W zeszłym tygodniu pisałam o powszechnej edukacji przestrzennej w Finlandii. Jednym z jej elementów są wystawy, organizowane przez Muzeum Architektury Fińskiej MFA, takie jak: “Feels like space, smells like brick”, “The Immaterial Space”, “Measure and Order”, “New, Old, Green”.
Trzy pierwsze wystawy zostały zrealizowane przez H. Grönlund. Pierwsza, “Feels like space, smells like brick” opowiadała o ważnych elementach architektury, takich jak odczuwanie przestrzeni przy zastosowaniu różnych materiałów, jak ograniczenie przestrzeni i faktura materiałów wpływa na nasz odbiór danego miejsca. Wystawa „The Immaterial Space” przeznaczona była dla dzieci, młodzieży i ich rodziców. W przeciwieństwie do pierwszej wystawy, tym razem zwiedzający mieli okazję zastanowić się nad niematerialnymi aspektami przestrzeni. W jaki sposób na postrzeganie przestrzeni wpływają czas i pamięć, atmosfera, światło i cień, temperatura, ruch. Na wystawa „Measure and order” zgromadzono różnego rodzaju miary, w tym modulator le Courbusiera i człowiek Leonarda da Vinci. Przedstawiono również metody mierzenia w starożytnym Egipcie. Różnego rodzaju klocki pozwalają na tworzenie nowych układów. Wystawa “New, Old, Green” dotyczyła rozwoju zrównoważonego w odniesieniu do architektury.
Możliwość komentowania Design w przestrzeni publicznej została wyłączona
Polecamy wystawę “Design w przestrzeni publicznej”, która zaprezentuje ideę projektowania dla wszystkich. Jest to takie projektowanie przedmiotów, informacji i usług, które możliwie jak największej ilości osób może zapewnić komfort użytkowania. Sednem Projektowania dla Wszystkich jest metodologia, która od najwcześniejszych etapów włącza użytkowników w proces projektowy, a dodatkowo zwraca uwagę na dostępność ekonomiczną i zgodność z zasadą zrównoważonego rozwoju.
Miejsce: Katowice, Rondo Sztuki
czas: od 5 do 23 lutego 2010
Możliwość komentowania Dom miłośnika sztuki. Kultura artystyczna Czech i Moraw 1870-1930 została wyłączona
Polecamy wystawę “Dom miłośnika sztuki. Kultura artystyczna Czech i Moraw 1870-1930”. Motywem przewodnim wystawy stała się idea słynnego konkursu architektonicznego „Dom dla miłośnika sztuki” ogłoszonego przez wydawcę Alexandra Kocha w roku 1901 na łamach niemieckiego magazynu poświęconego sztuce wystroju wnętrz. Zaprezentowane zostaną dzieła architektury, malarstwa, rzeźby, grafiki i rzemiosła artystycznego twórców związanych z mecenatem znanych koneserów sztuki na terenie Czech i Moraw przełomu XIX i XX wieku.
Miejsce: Kraków, Międzynarodowe Centrum Kultury
czas: od 1 lutego do 25 kwietnia 2010
Możliwość komentowania Architektura renesansowych dworów na Dolnym Śląsku została wyłączona
Polecamy wystawę przedstawiającą unikatowe w Europie zjawisko, jakim są śląskie dwory. Na wystawie będzie można zobaczyć aż 60 zachowanych (w różnym stanie) dworów renesansowych, w tym tak znaczące dla dla sztuki renesansu w Polsce obiekty, jak dwory w Gorzanowie, Goli Dzierżoniowskiej, Wojanowie, Kliczkowie, Czernej, Luboradzu, Wojnowicach czy Zagrodnie.
Miejsce: Wrocław, Muzeum Architektury
Czas: od 18 lutego do 3 maja 2010
Gdybym miała wymienić kraj, który jest dla mnie największym wzorem jeśli chodzi o powszechną edukację przestrzenną, bez wahania podałabym Finlandię.
W Helsinkach działa ARKKI, szkoła architektury dla dzieci i młodzieży. W ciągu roku organizuje regularne zajęcia, a latem – obozy, w czasie których budowane są chaty, szałasy, domki. Hut-building summer cap odbywają się w Helsinkach, Vantaa, Espoo i Kauniainen. Do samego roku 2000 ARKKI zorganizowało ok. 67 warsztatów, w których udział wzięło ok. 1800 dzieci. Uczestnicy zapoznają się z metodami i materiałami stosowanymi w różnych kulturach, jak i w Finlandii, od antyku po czasy dzisiejsze. Uczą się również sposobów łączenia materiałów, a następnie tworzą proste konstrukcje. Dla osób, które brały udział w warsztatach przygotowano również kurs zaawansowany, dotyczący tradycyjnej architektury fińskiej.
Działalność ARKKI została opisana w nr 9 Autoportretu.
Fińskie Stowarzyszenie Architektów SAFA przygotowało stronę internetową, poświęconą edukacji architektonicznej. Zamieszczono tam linki do organizacji zajmujących się prowadzeniem kursów architektonicznych oraz opisy projektów edukacyjnych, ćwiczeń, prezentacje.
W 2001 r. został opracowany raport o edukacji architektonicznej w Finalndii, zatytuowany Odkrywanie architektury (Discovering Architecture). Zawiera on spis organizacji i szkół zajmujących się edukacją architektoniczną, opisy programów i projektów, metody nauczania. Dostępny jest w całości (PDF, 3 Mb) na stronie SAFA.
Wbrew pozorom zagadnienie przestrzeni organicznych nie dotyczy tylko zadziwiających zdolności budowlanych zwierząt czy zachwycającej struktury kryształu, lecz przede wszystkim samego procesu powstawania form, ich pojawiania się i zanikania, czy raczej przeistaczania w inne. W świetle coraz to nowszych osiągnięć biologii, genetyki i robotyki pytanie o to, co jest żywe (do tego bowiem sprowadza się pytanie istota organizmu), jest dziś bardziej aktualne niż kiedykolwiek. Pytanie o formy organiczne jest bowiem pytaniem o nas samych: o nasze postrzeganie świata, nasze własne przemijanie i język symboli, jakim próbujemy to przemijanie oswajać.
W numerze:
Juhani Pallasmaa pisze o architekturze zwierząt,
Lidia Klein opowiada o analogii biologicznej w architekturze współczesnej,
Barbara Stec przygląda się sposobowy wykorzystania koncepcji fałdy Gillesa Deleuze’a przez architektów postmodernistycznych,
Ewę Klekot pytamy, czym jest życie,
Jakub Woynarowski pisze o ładzie i urozmaiceniu w sztuce,
Ryszard Kasperowicz analizuje koncepcję organiczności dzieła sztuki w teorii Johna Ruskina./
W kolejnych numerach:
PLANOWANIE – Autoportret 1 [56] 2017
REGIONALIZMY – Autoportret 2 [57] 2017
WŁASNOŚĆ – Autoportret 3 [58] 2017
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego: